Nowolipki, warszawska ulica biedy, to „mała ojczyzna” sześciu przyjaciółek. Pochodzą one z ubogich rodzin, w których tradycja, Kościół oraz przykładne życie są wartościami nadrzędnymi. Opowieść o ich powikłanych losach rozpoczyna się przed wybuchem I wojny światowej, a kończy w 1918 roku, u progu
Dalsze losy "Dziewcząt z Nowolipek", już nie naiwnych i wrażliwych nastolatek, lecz w pełni dojrzałych kobiet, pełnych goryczy spowodowanej zawiedzionymi uczuciami i utraconymi złudzeniami. Wielka miłość, której tak bardzo pragnęły, doprowadziła jedną z nich do śmierci, drugą do usunięcia ciąży i
Polska powieść romantyczno-obyczajowa z okresu powojennego.
Książka zawiera trzy zbiory opowiadań: Powszedni dzień(1933), Dwoje ludzi (1938), Opowiadania powojenne (1956). Spis treści: POWSZEDNI DZIEŃ: Powszedni dzień; Górnoślązaczka; Po tamtej stronie; Granica; Ordensowie; Powszechny niepokój; Maryjka; Miłość Gertrudy; Karuzela; Zaciąg na Saksy;
...Nie jest to jednak proste. Nie można przecież po prostu wkleić byle czego, byle jak. Chodzi o to, aby było wiadomo, o czym jest ta książka. Książka jest o Śląsku. Śląsku przedwojennym. Rzecz dzieje się na pograniczu. Nie mogę napisać, że są to dzieje Elżbiety czy jej matki - Agnieszki, bo tak
